Steun van je omgeving

Of je het wilt of niet, hiv verandert veel in je leven en in het leven van je naasten. Het kan daarom geen kwaad om steun te zoeken. Maar van wie kun je deze steun verwachten?

Eén van de eerste dilemma's is de vraag: vertel ik mijn omgeving dat ik hiv+ ben? Mag mijn baas het weten? Mijn familie, vrienden, buren, huisarts, collega's? Met die vraag gaat iedereen anders om.

Afwijzing
Hoe reageer jij op een afwijzende reactie? Heeft iemand aandacht voor jou of staat zijn of haar angst voor hiv centraal? Kun je erop vertrouwen dat iemand het niet doorvertelt als jij daarom vraagt?

Praten lucht op
In de praktijk blijkt dat veel mensen opgelucht zijn als ze erover kunnen praten. Het lijkt wel een tweede coming out: je hoeft het niet langer te verstoppen en dat is goed.

Bereid je voor
Voor de buitenwereld is hiv tegenwoordig minder bedreigend dan vroeger, de kans op discriminatie is kleiner dan vroeger. Maar je loopt altijd het risico dat mensen anders reageren dan je hoopt. Sommigen zullen je misschien zien als een patiënt, anderen verbreken misschien de vriendschap. Maak daarom je eigen afwegingen, schat de risico's van afwijzing in en bereid je hierop voor.

Wetten
Je bent in geen geval wettelijk verplicht om te vertellen dat je hiv+ bent; niet op je werk en ook niet tegen je huisarts, bedrijfsarts of tandarts. Het kan wel verstandig zijn om je huisarts in vertrouwen te nemen, want sommige lichamelijke klachten houden verband met je hiv.

Beroepsgeheim
Alle artsen hebben een beroepsgeheim: zij mogen niet zonder jouw toestemming medische gegevens aan anderen doorgeven.
 
'Het' vertellen

• Wil je al je vrienden en familieleden op de hoogte stellen, of slechts een paar van hen? Schat in hoe zij zullen reageren: wat zou de slechtste uitkomst van het gesprek kunnen zijn?
• Bereid je goed voor op het gesprek en neem desgewenst goede informatie over hiv mee.
• Vertel je familie en vrienden vooraf dat je iets serieus wilt bespreken en dat zij de tijd daarvoor moeten nemen.
• Probeer optimistisch te blijven. Als je vrienden en ouders van je houden, dan zullen ze je niet laten vallen.
• Geef ruimte aan emoties. Vertel ze dat je in goede handen bent van deskundigen en dat je goed voor jezelf zorgt.
• Accepteer in eerste instantie hun reacties. Ga niet meteen in discussie als iets je niet zint, dat kan later wel.
• Gun ze tijd om aan het nieuws te wennen. Als ze zelf niet na het gesprek contact opnemen, doe jij dat dan. Probeer de communicatie open te houden.
• Vul het op je eigen manier in. Maak je niet te veel zorgen: genoeg mensen met hiv hebben goede ervaringen gehad met dit moeilijke gesprek. Niet zelden is het contact juist intensiever en beter geworden.

 

Ontmoet anderen
Het kan helpen om eerst contact te zoeken met anderen die ook hiv hebben, om van hen te horen hoe zij hiermee zijn omgegaan. Dit kan bijvoorbeeld via het forum op de website van de Hiv Vereniging Nederland, of het Marieke Beverlanderhuis (zie volgende pagina).

Je weet het pasHoe is je gezondheid?